გაუმარ… ჯოს… ჯოს…ჯოს

რუსთაველის თეატრში ახალი სპეკტაკლი რეჟისორმა იოსებ ბაკურაძემ დადგა. პიესის მოქმედება საფრანგეთის ერთ პროვინციულ სოფელ ბუშონში მიმდინარეობს, თუმცა ქართული რეალობიდან სულაც არაა შორს, მეტიც, შეიძლება ითქვას რეჟისორის ჩანაფიქრი სწორედ ქართული რეალობის კომიკურ-სატირულად გადმოცემა იყო.

ერთ მოქმედებიანი კომედია ნამდვილად არ იძლევა მოწყენის საშუალებას. ბუშონელების პატივცემული მერი სიამაყით აცხადებს: ”გაიხსენეთ, რას ნიშნავს ბუშონი _ საცობს. ასე რომ, ჩვენი ვალია, ყველა ნახვრეტს მოვერგოთ!” თუმცა, ჩვენს თვალწინ, დამოუკიდებლობის მაძიებელი ბუშონი სეპარატისტული რეგიონების სიმბოლოდ იქცევა და სერიოზულ პრობლემებს შეუქმნის ევროკავშირს, ორგანიზაციას, რომლის სუფსიდიებითაც ცხოვრობს.

თემა ცოტა ბანალური და გადაღეჭილი შეიძლება მოგეჩვენოთ, თუმცა სპეკტაკლი საბოლოო ჯამში კარგი საყურებელია და ეს პირველ რიგში მსახიობების დამსახურებაა. სპეკტაკლში სულ 4 მსახიობი იღებდა მონაწილეობას, განსაკუთრებით რომელიმეს გამოყოფა გამიჭირდება, თუმცა ქეთი სვანაძე მაინც ყველაზე მეტად მომეწონა, შეიძლება სქესის გამოც.

გაუმარჯოს ბუშობს რუსთაველის თეატის აფიშაზე შესვენების მერე, სექტემბერში ისევ გამოჩნდება და შეგიძლიათ ნახოთ. ბევრი სიცილი გარანტირებული გაქვთ და რაც მთავარია სპეკტაკლი დაგიტოვებთ საფიქრალს.

Advertisements

ოლივერ

ბოლო დროს, რომ რუსთაველის თეატრს გავუშინაურდი არ არის ახალი ამბავი. “ოლივერ”, ეს არის ჩარლზ დიკენსის ნაწარმოებზე დადგმული მიუზიკლი, რომლის გადმოქართულებული ვერსიის პრემიერა ვნახე რუსთაველის დიდ სცენაზე ორი დღის წინ. პირადად მე დიდი ხანი ველოდი ამ სპეკტაკლის ნახვას და იმედებიც არ გამიცრუვდა. პირველი რისი აღნიშვნაც მინდა არის დეკორაციები, რომელიც მართლაც გრანდიოზული და შთამბეჭდავი იყო. ორკესტრის შესრულება და მსახიობების ოსტატობა, განსაკუთრებით დამწყებების, ცალკე აღნიშვნის ღირსია. დამწყები მსახიობები იყვნენ ბავშვები, რომლებიც ამ დადგმას განსაკუთრებულ ელფერს სძენდნენ და ყველაფერს ისე ოსტატურად უმკლავდებოდნენ, რომ თითქოს დიდი ხანია ამ საქმეს აკეთებენ.

რაც შეეხება პროფესიონალებს, სპეკტაკლში ბევრი ვარსკვლავი თამაშობდა და როგორც ყოველთვის, მიუხედავად ეპიზოდური როლისა, გენიალური იყო ნანუკა ხუსკივაძე. პირადად მე ძალიან მომეწონა კიდევ ერთი ეპიზოტური როლის შემსრულებლები გოგა ბარბაქაძე და ნინო თარხან–მოურავი, მეკუბოვეები, რომლებიც ოლივერს დამკრძალავი პროცესიის წინამძღოლობას უპირებდნენ. განსაკუთრებით აღსანიშნავია გოგა, რადგან მისი როლმები არ ვიცოდი და მხოლოდ ტელე სერიალიდან მახსოვდა, რაც არც ისე კარგი ინდიკატორია მსახიობის ოსტატობის შესაფასებლად და დარწმუნებული ვარ მისი გარდაქმნა ყველაზე მოახდენს შთაბეჭდილებას.

ოლივერ რუსთაველის დიდ სცენაზე ხვალაც (20.06.2012) იქნება და ეს ბოლოა, ამიტომ ეცადეთ, რომ არ გამოტოვოთ, რადგან მსგავსი მასშტაბისა და ბიუჯეტის მქონე სპეკტაკლები ძალიან იშვიათობაა და რაც მთავარია მიუზიკლისთვის მუსიკაც შესანიშნავია.

გალერეა

დები

This gallery contains 7 photos.

რუსთაველის თეატრში შილერის ,,მარიამ სტიუარტის” განახლებული ვერსია ვნახე, რომელიც  პირველად 15 წლის წინ დაიდგა, განახლებული ვერსიის რეჟისორი გოჩა კაპანაძეა. ეს სპეკტაკლი, ნაწარმოები, არის ისტორია ორი დედოფლის ბრძოლისა, რომელიც ტრაგიზმითაა სავსე და საბოლოო გამაჯვებული არ ყავს. ნაწარმოების მთავარი გმირი, მარიამ სტიუარტი  შოტლანდიის დედოფალი … Continue reading

გალერეა

ყვითელი მთვარე

This gallery contains 3 photos.

თეატრში ხშირად არ დავდიოდი, ვფიქრობდი, რომ ქართული თეატრი მოძველდა და მხოლოდ ძველი დიდებით ამაყობდა, როგორც უმეტესი სფერო საქართველოში. თუმცა ერთხელ მოხვედრის შემდეგ რუსთაველის ექსპერიმენტულ სცენაზე მივხვდი ჩემ შეცდომას, თურმე საქართველოშიც შეიძლება  ნახო თანამედროვე და კარგი სპექტაკლები. ამჯერად ცოტა ინფორმაცია მინდა მოგაწოდოთ … Continue reading