არ(უ)სათაურო

ქართული სოციალური მედია ნელ-ნელა ძალას იკრებს. ასევეა Facebook-ც, რომელიც ბოლო დროს ნამდვილ პოლიტიკურ ბრძოლის ველად იქცა. პრეზიდენტის  გვერდის რეკლამას Youtube-ზეც კი შეგხვდებათ, ასევე უამრავია ბიძინა ივანიშვილის, თუ სხვა ოპოზიციონერების რეკლამები და გვერდები ყველაზე დიდ სოციალურ ქსელში. პარლამენტის თავჯდომარე კი იმდენად დაახლოვდა ”ფრენდებთან”, რომ ჩაიზეც დაპატიჟა. მოკლედ ამით იმის თქმა მინდა, რომ ინტერნეტ მომხმარებლები უკვე საკმაოდ დიდი ძალაა და პოლიტიკოსებს ისინი სჭირდება. განსაკუთრებით კი ის ხალხი სჭირდებათ ვინც ამ სივრცეში დიდ როლს თამაშობენ და ესენი რაც არ უნდა ღმამაღლა ჟღერდეს ბლოგერებია. ვთვლი, რომ ქართულ ბლოგოსფეროს აქვს პოტენციალი ინტერნეტ ამინდი შექმნას და აზრის ფორმირებაში დიდი როლი შეასრულოს, მიუხედავად იმისა, რომ ამის ბევრ ბლოგერს თავად არ სჯერა.

ეს საკითხი ბოლო რამოდენიმე დღეა რაც აქტუალური გახდა და საფუძვლად უდევს ბლოგერების შეხვედრა გარემოს დაცვის მინისტრთან. ამ მოვლენას ორგვარი შეფასება მოყვა  და ვფიქრობ ორივე მათგანი გარკვეული კუთხით მცდარია. პირველი არის ის, რომ თავისუფალი ბლოგერები არ უნდა ხვდებოდეს მინისტრს, რადგან ეს მოსყიდვის ტოლფასია (დაახლოებით მსგავსი, მაპატიეთ ფორმულირება). ამ აზრს კი მოყვა იქ მყოფი ბლოგერების ცინიკური განცხადებები გადახდილ ფულებზე, წარსული ”გრეხების” შეხსენება და ათასგვარი ურთიერთ ბრალდებები.

პირადად მე შორს ვარ იმ აზრისგან, რომ იქ მყოფი ბლოგერები უკვე მოსყიდულია ან რომელიმე მათგანი მთავრობის ფანი გახდა. თუმცა ვფიქრობ მინისტრის გააქტიურება და არამარტო მისი, აუცილებლად რაიმე სარგებლის მიღების მოლოდინითაა გამოწვეული. მაგალითად ლოიალური ურთიერთობის სურვილით ზოგიერთ მედიის წარმომადგენელთან, რაც შემდეგში ხელის შეუშლის მათ ობიექტუორობას. (ბლოგინგი კი სუბიექტურია, მაგრამ აქ ვგულისხმობ ობიექტურ რეალობაზე თვალის დახუჭვას, ფაქტების არ ასახვას)

არ ვიცი იქნებ ძალიან დრამატიზირებას ვახდენ ამ მოვლენების, მაგრამ ჩვენს ხელისუფლებაში ისეთი დიდია ჩრიდილოკორეული მისწრაფებები, რომ წარმოუდგენელი არაფერია. ერთადერთი ადგილი ხომ ინტერნეტია სადაც დამოუკიდებელი აზრი არსებობს და ჩვეულებრივი მოვლენაა, როცა ტოტალიტარულ რეჟიმს უნდა ისიც გააკონტროლოს.

ბლოგერები ძალიან კარგად მოაზროვნე და პროგრესულ ახალგაზრდებად მიმაჩნია. მათი საქმეა სად წავლენ და რას გააკეთებენ, უბრალოდ მინდა, რომ უფრო მეტად დააფასონ საკუთარი პოტენციალი, დრო არ ხარჯონ უაზრო კამათში და ერთმანეთის ლანძღვაში.

:მშვიდობისსმაილი:

ბედნიერი (საცოდავი) ერი

ტრაკისკენ მიდის ჩვენი საქმე.

მთელი ქვეყნის. საზოგადოების. თუმცა, რა საზოგადოება, ბრბო უნდა მეთქვა. რაც ქვეყანაა, ისაა მთავრობაც.

ჩვენი პრეზიდენტი მწვადს წვავს. იცოდით? ჭამა ხო უყვარს და გამოსდის, მაგრამ თურმე შეწვაც რომ ეხერხება?! კარგი, ჯანდაბას შეწვაც, მერე როგორ ლამაზად ჩამოყარა შამფურიდან?! ბედნიერია მთელი ერი!

მერე რა, რომ სტუდენტებს ისე ელაპარაკება, თითქოს სხვა პლანეტიდან იყვნენ ჩამოფრენილები და მწვადი თვალით არ ენახათ აქამდე (მადლობა,ჩემო პრეზიდენტო,რომ აჩვენე). მერე რა,  რომ ყველა გამოსვლის დროს ერთი და იგივე ზღაპარს ყვება რომელიღაც მდიდარ და წარმატებულ ქვეყანაზე. მაინც ბედნიერია მთელი ერი!

ქუთაისში ველოსიპედებით სეირნობენ. ბათუმში ალი ნინოს ეხუტება. მესტიაში სეზონი იწყება. ზღვისპირა კურორტებზე წელიწადში 15 დღე წვიმს. ანაკლია გაქალაქდა. სოფო კარგადაა, ნიჟარაძე. ხოდა, ბედნიერია მთელი ერი-მეთქი!

ბედნიერი და საცოდავი. საცოდავია ის ქალი, პრეზიდენტს რომ ეხუტებოდა დღეს და მარადიულ სიყვარულს ეფიცებოდა. სულერთია, მართლა უყვარს თუ თვალთმაქცობდა, მაინც საცოდავია.

საცოდაობაა გაზრდილი პენსია, რომელიც უკვე იმდენჯერ დააყვედრეს პენსიონერებს, რომ მგონი იმით ნაყიდი ერთი კვირის საჭმელი ყელშიც არ გადაუვათ.

არც გვეკუთვნის უკეთესი არაფერი. მოგვწონს, საცოდავები რომ ვართ და რა უნდა ვქნათ.

ტყუილია ამ პოსტის პირველი წინადადება. არსაითკენაც არ მიდის ჩვენი საქმე. ერთ ადგილზე ვდგავართ უკვე დიდი ხანია და ცოტა ხანში სუნიც აგვივა, დამპალის.

არაფერიც არ გვეშველება.

შეკრება პრეზიდენტის ადმინისტრაციასთან

14 ივნისი საქართველოში შეზღუდული შესაძლებლობების მქონდე პირთა დღეა.

ამ დღესთან დაკავშირებით, სოციალური ქსელის მეშვეობით, გამოითქვა ინიციატივა,   პრეზიდენტის ადმინისტრაციასთან  შეკრებისა და განცხადების შეტანის შესახებ, მოთხოვნით, მოხდეს შეზღუდული შესაძლებლობის პირთა კონვენციის რატიფიცირება.

კონვენციას ხელი მოეწერა 2009 წელს, თუმცა მას შემდეგ აღარ მომხდარა რატიფიცირება. ამისთვის საჭიროა  პრეზიდენტამ გამოიყენოს თავისი უფლება და პარლამენტს გადასცეს დოკუმენტი რატიფიცირებისთვის. როგორც აქციის ინიცატორმა, ვახუშტი მენაბდემ თქვა, ეს არ გულისხმობს რაიმე ახალი ვალდებულების აღებას.

სწორედ რატიფიცირების დაჩქარებას მოითხოვდა დღევანდელი აქცია. შეგროვდა საკმაო რაოდენობის ხელმოწერები. აღსანიშნავია, რომ დღევანდელი დღე თბილისში სხვა ადგილებშიც აღინიშნა.

იმედია ამ ინიციატივას მოჰყვება შესაბამისი გამოხმაურება და ბოლოს და ბოლოს მოხდება კონვენციის რატიფიცირება, რაც წინ გადადგმული ნაბიჯი იქნება საქართველოში შეზღუდული შესაძლებლობების პირთა უფლებების მოგვარების გზაზე.

ჩემთვის პირადად კი ყველაზე სასიხარულო, შედეგის მიუხედავად, ისაა, რომ ადამიანების გარკვეულ ჯგუფს აწუხებს ეს პრობლემა და მოქმედებს ამ მიმართულებით.