გაუმარ… ჯოს… ჯოს…ჯოს

რუსთაველის თეატრში ახალი სპეკტაკლი რეჟისორმა იოსებ ბაკურაძემ დადგა. პიესის მოქმედება საფრანგეთის ერთ პროვინციულ სოფელ ბუშონში მიმდინარეობს, თუმცა ქართული რეალობიდან სულაც არაა შორს, მეტიც, შეიძლება ითქვას რეჟისორის ჩანაფიქრი სწორედ ქართული რეალობის კომიკურ-სატირულად გადმოცემა იყო.

ერთ მოქმედებიანი კომედია ნამდვილად არ იძლევა მოწყენის საშუალებას. ბუშონელების პატივცემული მერი სიამაყით აცხადებს: ”გაიხსენეთ, რას ნიშნავს ბუშონი _ საცობს. ასე რომ, ჩვენი ვალია, ყველა ნახვრეტს მოვერგოთ!” თუმცა, ჩვენს თვალწინ, დამოუკიდებლობის მაძიებელი ბუშონი სეპარატისტული რეგიონების სიმბოლოდ იქცევა და სერიოზულ პრობლემებს შეუქმნის ევროკავშირს, ორგანიზაციას, რომლის სუფსიდიებითაც ცხოვრობს.

თემა ცოტა ბანალური და გადაღეჭილი შეიძლება მოგეჩვენოთ, თუმცა სპეკტაკლი საბოლოო ჯამში კარგი საყურებელია და ეს პირველ რიგში მსახიობების დამსახურებაა. სპეკტაკლში სულ 4 მსახიობი იღებდა მონაწილეობას, განსაკუთრებით რომელიმეს გამოყოფა გამიჭირდება, თუმცა ქეთი სვანაძე მაინც ყველაზე მეტად მომეწონა, შეიძლება სქესის გამოც.

გაუმარჯოს ბუშობს რუსთაველის თეატის აფიშაზე შესვენების მერე, სექტემბერში ისევ გამოჩნდება და შეგიძლიათ ნახოთ. ბევრი სიცილი გარანტირებული გაქვთ და რაც მთავარია სპეკტაკლი დაგიტოვებთ საფიქრალს.

Advertisements

ოლივერ

ბოლო დროს, რომ რუსთაველის თეატრს გავუშინაურდი არ არის ახალი ამბავი. “ოლივერ”, ეს არის ჩარლზ დიკენსის ნაწარმოებზე დადგმული მიუზიკლი, რომლის გადმოქართულებული ვერსიის პრემიერა ვნახე რუსთაველის დიდ სცენაზე ორი დღის წინ. პირადად მე დიდი ხანი ველოდი ამ სპეკტაკლის ნახვას და იმედებიც არ გამიცრუვდა. პირველი რისი აღნიშვნაც მინდა არის დეკორაციები, რომელიც მართლაც გრანდიოზული და შთამბეჭდავი იყო. ორკესტრის შესრულება და მსახიობების ოსტატობა, განსაკუთრებით დამწყებების, ცალკე აღნიშვნის ღირსია. დამწყები მსახიობები იყვნენ ბავშვები, რომლებიც ამ დადგმას განსაკუთრებულ ელფერს სძენდნენ და ყველაფერს ისე ოსტატურად უმკლავდებოდნენ, რომ თითქოს დიდი ხანია ამ საქმეს აკეთებენ.

რაც შეეხება პროფესიონალებს, სპეკტაკლში ბევრი ვარსკვლავი თამაშობდა და როგორც ყოველთვის, მიუხედავად ეპიზოდური როლისა, გენიალური იყო ნანუკა ხუსკივაძე. პირადად მე ძალიან მომეწონა კიდევ ერთი ეპიზოტური როლის შემსრულებლები გოგა ბარბაქაძე და ნინო თარხან–მოურავი, მეკუბოვეები, რომლებიც ოლივერს დამკრძალავი პროცესიის წინამძღოლობას უპირებდნენ. განსაკუთრებით აღსანიშნავია გოგა, რადგან მისი როლმები არ ვიცოდი და მხოლოდ ტელე სერიალიდან მახსოვდა, რაც არც ისე კარგი ინდიკატორია მსახიობის ოსტატობის შესაფასებლად და დარწმუნებული ვარ მისი გარდაქმნა ყველაზე მოახდენს შთაბეჭდილებას.

ოლივერ რუსთაველის დიდ სცენაზე ხვალაც (20.06.2012) იქნება და ეს ბოლოა, ამიტომ ეცადეთ, რომ არ გამოტოვოთ, რადგან მსგავსი მასშტაბისა და ბიუჯეტის მქონე სპეკტაკლები ძალიან იშვიათობაა და რაც მთავარია მიუზიკლისთვის მუსიკაც შესანიშნავია.

Freedom Music Georgia

კარგი ივენთის ნაკლებობა საქართველოში ნამდვილად არის, თუმცა თანდათან ყველაფერი უკეთესობისკენ იცვლებასავით. 8 ივნისს Freedom Music Georgia-ზე მოვხვდი. ღონისძიება 22:00-სთ-ზე იწყებოდა საზოგადოებრვივი მაუწყებლის პავილიონში და მე როგორც მჩვევია ხოლმე ცოტა ადრე მივედი, მიყვარს თავიდანვე ყველაფრის დაფიქსირება, თუ როგორ გადიან Face Control-ის, როგორ იქცევიან დათრობამდე და დათრობის შემდეგ მითუმეტეს 🙂

პავილიონი საკმაოდ დიდი სივრცეა და შესაბამისად შემოსვლის მსურველებიც ბევრი იყო, თუმცა ყველა ვერ მოხვდა, ზოგი არ იყო 18 +, ზოგი კიდე იყო, მაგრამ ნასვამი. საბოლოოდ დარბაზიც შეივსო და მუსიკას აცეკვებული სხეულებიც შეემატა.

კარგი მუსიკის და სასმელის გარდა საინტერესო იყო სხვადასხვა ზონები, სადაც შეგეძლოთ Dj-სთან ერთად დაკვრა გესწავლათ ან მომდევნო Freedom Music-ისთვის სასურველი მუსიკოსისთვის მიგეცათ ხმა.

როგორც ორგანიზატორები გვპირდებიან ამ ღონისძიებას აუცილებლად ექნება გაგრძელება და შემდეგი Freedom Music უკვე როკს ან ჯაზსს მიეძღვნება.

რაც შემეხება მე, ამ დღეს ერთ-ერთი ყველაზე კარგი საღამო გავატარე, ბევრ მეგობართან ერთად კვირის დასასრული სწორედ ასეთი უნდა იყოს ხოლმე, კლუბური გარემო, ბევრი სასმელი, კარგი ხალხი და ადგილები სადაც ცეკვისგან დაღლილს დასვენება შეგეძლებათ. ძალიან გავერთე Dj-ის აპარატურასთან და ვფიქრობ ხომ არ ვცადო დაკვრა 🙂

p.s. აქ იხილეთ ფოტოები.

Efes

ბოლო პერიოდში რამოდენიმე კარგი საღამო გადაება ერთმანეთს, მაგრამ ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული Efes-ის კარაოკე ფართი იყო Studio 5-ში. დაპატიჟებულ ბლოგერებს ძალიან კარგად დაგვხვდნენ და ჩვენი სახელობის მაისურები და ჩამოსხმული ლუდიც კი დაგვახვედრეს.

ესეც მე ჩემი სახელობის მაისურით და სპეციალურად ჩემთვის ჩამოსხმული ლუდით

საინტერესოა, რომ ბოლო 1 კვირის განამვლობაში ისეთი ”რაცხეების” კეთება მომიწია, რაც არასოდეს გამიკეთებია. ამჯერადაც თავს უფლება მივეცი და კარაოკეზე ვიმღერე, თავიდან Oasis და შემდეგ System of a down. აღმოჩნდა, რომ სიმღერა უფრო რთულია ვიდრე წარმომედგინა, თუმცა ძალიან ბევრი კი ვიხალისე. რაც ყველაზე მთვარია ფართიზე ძალიან ბევრი კარგი ლუდი იყო, ჩემი საყვარელი სასმელი და შესაბამისად ჩემი განწყობაც შესანიშნავი მქონდა.

ძალიან ბევრი თამაშისა და სიმღერის შემდეგ ცოტა შესვენაბა მოვაწყვეთ, ზოგიერთი ბლოგერი სახლშიც წავიდა, მაგრამ ეს არ იყო ამ საღამოს დასასრული, ბოლო ჩემთვის უკეთესი აღმოჩნდა, რადგან ერთი ყუთი Efes-ი მოვიგე ლექსების კონკურსში.

ესეც ფოტო შედევრის კითხვისას

ეს კი რაღაც გაურკვეველი თამაში 🙂

პ.ს. მეორე დილით თავის მოძებნა გამიჭირდა, მაგრამ საღამო ნამდვილად შედგა და თან ძალიან მაგრად. თუ ფართის ფოტოები დაგაინტერესებთ შეგიძლიათ ამ ლინკზე ნახოთ.

მე და პოკერი

როცა სიტყვა სპორტი მესმოდა, პირველ რიგში, ფეხბურთი მახსენდებოდა, მერე კალათბურთი, ფრენბურთი და ა.შ, არასოდეს პოკერი. მიმაჩნდა, რომ სპორტის სახეობა მსგავსი ტიპის არ უნდა ყოფილიყო, ანუ მთლიანად გამართლებაზე აგებული და კარტის თამაში საერთოდ ვერ წარმომედგინა სპორტად. პოკერის წესები, დაახლოებით, 1 წელია ვიცი, თუმცა თამაშით ძალიან იშვიათად ვთამაშობდი და თუ მითამაშია, მხოლოდ ონლაინ ან ჩემს ტელეფონში.

გუშინ ძალიან ბევრი გავიგე პოკერის შესახებ და წარმოდგენაც რადიკალურად შემეცვალა. დიახ, ეს არის ნამდვილი სპორტის სახეობა, თავისი ტაქტიკით, გათვლებით, შეტევით, აგრესიით, ვნებით და ბევრი ადრენალინით. რა თქმა უნდა, გამართლება აქაც მნიშვნელოვანია, მაგრამ კარგი კარტიც არაა მოგების გარანტია . თუ სწორად ვერ ამოიცანი ბლეფი, შეიძლება, კარგი ხელით თამაში შეწყვიტო კიდეც, როგორც მე დამემართა ერთ-ერთი გდამწყვეტი დარიგების დროს.

მოდი, დასაწყისიდან მივყვეთ მოვლენებს. ბლოგერების ერთ-ერთ ჯგუფში ბარკერმა დაწერა, რომ adjarabet-ი აწყობდა ტურნირს სპეციალურად ბლოგერებისთვის. მოთხოვნა იყო წესების ცოდნა და ასაკი 21 +, ორივეს ვაკმაყოფილებდი, თან ძალიან საინტერესო პრიზები იყო (ტურნირის გამარჯვებულს – xbox + კინექტი, მეორე ადგილი ტურნირში – პოკერის ჩიპების ქეისი) და ბევრიც აღარ მიფიქრია. აი, სწორედ ასე აღმოვჩნდი ლისზე, სადაც პოკერის მაგიდა გველოდებოდა და საერთოდ ყველაფერი იდეალურად იყო მოწყობილი.

თავიდან ვღელავდი, უმეტესად არ ვთამაშობდი და ჩემი ჩიპებიც ნელ-ნელა მცირდებოდა. ცოტა ხანში პირველად შევყევი ბოლომდე და ორი წყვილით მოვიგე კიდეც, ამან ცოტა დამამშვიდა და ვირწმუნე, რომ მოგება შეიძლებოდა და ამის მერე დაიწყო რაც დაიწყო. ზედიზედ 3 ჯერ ძალიან კარგი ხელი დამირიგდა, პირველი განსაკუთრებით აღსანიშნავია 10 გული და K გული, საბოლოოდ, სტრიტი გამომივიდა, ტუზ აგურის ნაცვლად ტუზ გული რომ ყოფილიყო, ყველაზე მაღალ კომბინაციას ფლეშ-როიალს ვაკეთებდი. ამ დარიგებამ ლიდერად მაქცია და მომდევნო ორი დარიგებაც კარგი გამოდგა, შემდეგ კი შევისვენეთ და ჩემი საქმეც ცუდად წავიდა, რადგან თამაში უფრო დაიძაბა და გამოცდილმა მოთამაშეებმა გამოაჩინეს თავიანთი “კოზირები”. მე კი რამოდენიმე უპატიებელი შეცდომა დავუშვი და საპატიო მესამე ადგილს დავჯერდი.

საბოლოო შედეგით კმაყოფილი არ ვარ, რადგან რეალურად მქონდა შანსი გამარჯვების, თუმცა თავს იმით ვიმშვიდებ, რომ ეს პირველი იყო და შემდეგზე (იმედი მაქვს adjarabet-ის, რომ კიდევ იქნება მსგავსი ტურნირი) გავიმარჯვებ კიდეც.

II ადგილი – Kontua

I ადგილი – Spieler 

გალერეა

დები

This gallery contains 7 photos.

რუსთაველის თეატრში შილერის ,,მარიამ სტიუარტის” განახლებული ვერსია ვნახე, რომელიც  პირველად 15 წლის წინ დაიდგა, განახლებული ვერსიის რეჟისორი გოჩა კაპანაძეა. ეს სპეკტაკლი, ნაწარმოები, არის ისტორია ორი დედოფლის ბრძოლისა, რომელიც ტრაგიზმითაა სავსე და საბოლოო გამაჯვებული არ ყავს. ნაწარმოების მთავარი გმირი, მარიამ სტიუარტი  შოტლანდიის დედოფალი … Continue reading

გალერეა

ღამე თბილისში

This gallery contains 7 photos.

რამოდენიმე წუთია რაც სახლში დავბრუნდი (28/04/2012   04:45). საერთოდ, ღამის ცხოვრების დიდი მოყვარული არ ვარ, თუმცა საერთოდ არ მიყვარს-თქო რომ გითხრათ, მოგატყუებთ. თან, რაც ღონისძიებების ორგანიზების სააგენტოში ვმუშაობ, კლუბებთან ხშირი შეხება მაქვს, ძირითადად, საქმიანი, მაგრამ უკვე გავერკვიე თბილისური ღამის ცხოვრების … Continue reading

ნიჭიერი დაიწყო

რუსთავი 2-ზე უკვე მესამედ დაიწყო ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული შოუ ”ნიჭიერი”, რომლის მიმართაც მოლოდინი ყოველთვის დიდია.

პირველი გადაცემის დროს ბლოგის Draft-ში ვინიშნავდი იმ განცდებს რასაც გამომსვლელები იწვევდა ჩემში, რომ შემდეგ პოსტისთვის გამომეყენებინა. თუმცა, როცა გადავხედე ამ ყველაფრს რედაქტირების გარეშე გამოქვეყნება მომინდა.

  1. უსაყვარლესი მოხუცი და ყველაზე უცნაური ცეკვა რაც კი ოდესმე მინახავს :0
  2. უცნაური , პატარა გოგოები და ისევ გაუგებარი ცეკვის სტილი.
  3. დარბაზის აქტიურობა განსაკუთრებით შესამჩნევია…
  4. ვაიმე, დოდოს სახე….. სოფელი მშვენიერა და ასეთი სახე?!. 20 წლისაა ეს ? :შ:შ აფრები-ახალი სპამ ვიდეო დაიდო.
  5. სლაიდი – შენელებული კადრები, ძილი მომინდა.
  6. ლიჟები – რისი გაკეთება უნდოდა თავად იცოდა?!
  7. ოქროპირიძე-გორი-ბომ ტიმ ტირიი დ:დ:დ:დ – კაი გოგოა და სად ისწავლა ეს?! :დ
  8. წერეთელი გიორგი – პროგრამისტი, მუსიკა. ვიდეოც … ნორმალურია, ვიდეო ორიგინალურია, ჩარლი ❤
  9. ინდოელები – ცეკვა, პოპური, არაა კარგი, სინქრონი არაა, თარხნიშვილი ცეკობს :დ საბჭოთა ნოსტალგია ემართება ხალხს ინდური ცეკვის დროს.
  10. თსუ არტი, კანალიზაციის მილები – ორიგინალურია, აშკარად გაასწორა.
  11. ყველგან დუტა!!!
  12. ცეკვა ბავშვები, პანიკა, ძალიან უხარიათ :დ:დ
  13. დანები, გავრისკოო, პირველად ვისვრიო :დ საშინელი ნომერი, უი უკან ვანიკო ყოფილა, თუმცა მაინც არ ვარგა.
  14. მკაცრი მასწი, ცეკვა, ვანიკო ყველას სჯობს დღეს.
  15. კისო, მეგრული სახელები რულზ. ვიღადავე, კიდევ ერთი სპამ ვიდეო, რუსულები და ჩქარებიიი.
  16. მანქანას ატრიალებს და რეკლამაააააააააააა!
  17. მანქანა ისევ…  ვერ იზამს მგონი და ვერც ქნაა – გაურკვეველია გეგას პასუხი… არ გადაიყვანეს.
  18. მომღერლები, 12 ინსტრუმენტი, 3 კაცი…   კარგი იყო.
  19. ილუზიობისტი, მალფოი :დ ჰარიში პლაგიატიაოო, მენტალიზმი, ექსტრასენსი. ხუმრობა არ ვარგა 😦 აშკარად მეტი შეუძლია, ვგულშემატკივრობ.
  20. თვით ჰარიიიი – ცეკვა, საკაიფოა. ფილმის ყურების დროს სულ ვფიქრობდი რომ ჰარი მოუხერხებელია.
  21. გიტარა, ვალერი – კაია, უბრალოდ შპაგატი არ მევასა :დ
  22. მოხუცებიი, ჰეჰ, ჟონგლიი — გული დამწყდა 😦
  23. ანა ქაშიბაძე, გამარჯვების კანდიდატი – საყვარელია, ორი წელია ვოცნებობო, ხალხი ეცემა ტირილზე – ნეტა რას მოყვება მომდევნოზე?
  24. დასრულდააა!!!!!

    სავარაუდოდ გამომრჩა ნომრები, მაგრამ ესაა რაც ჩავიწერე.

ადამიანები იცვლებიან?!

ექიმ ჰაუსს თუ დავუჯერებთ, არა…

მეორე თვეა ჩემს მშობლიურ ქალაქში დავბრუნდი საცხოვრებლად და თითქმის ყოველ დღე ვხვდები ხალხს, რომლებიც დიდი ხანია არ მინახავს. უმეტესობა მათგანი სულ სხვანაირი მეჩვენება, ამიტომ, ამ ბოლო დროს სულ იმაზე ვფიქრობ, იცვლებიან თუ არა ადამიანები.

წლების წინ ერთ გოგოს ვიცნობდი, თუმცა არც ისე ახლოს. იყო ჩემზე რამდენიმე წლით უფროსი, ეცვა ფერადი ელასტიკები (მაშინ არავის ეცვა), დიდი საყურეები ეკეთა, სიგარეტს ეწეოდა (ესეც იშვიათი იყო მაშინ. ჩემს ირგვლივ მაინც). სწავლობდა გოეთეს ინსტიტუტში და ოცნებობდა გერმანიაში წასვლაზე. მოკლედ, ათას ადამიანში გამოირჩეოდა. გარედან საინტერესო ჩანდა, შინაგანად არ ვიცი, ასე კარგად არ ვიცნობდი.

რამდენიმე დღის წინ შემხვდა. ერთმანეთს არ მივესალმეთ. არ ვიცი, თუ მიცნო. ეცავა ძალიან ჩვეულებრივი ჯინსის შარვალი, თმა ქონდა შეღებილი საშინლად. არაფერი  ფერადი. ჩანდა საშინლად დაღლილი. მუშაობს სურსათის მაღაზიაში გამყიდველად. გული დამწყდა. როგორც ჩანს, გერმანიაში არ/ვერ წავიდა. ან წავიდა და ჩამოვიდა. არაფერი გამორჩეული და საინტერესო.

იმ დღის შემდეგ სულ  ვფიქრობ, ნეტა შინაგანადაც შეიცვალა? მგონია, რომ კი…

მგონია, რომ მეც ვიცვლები, იმის შემდეგ, რაც საცხოვრებლად ჩემს მშობლიურ ქალაქში დავბრუნდი.

ეეჰ, ექიმო ჰაუს, ადამიანები იცვლებიან…