მე და პოკერი

როცა სიტყვა სპორტი მესმოდა, პირველ რიგში, ფეხბურთი მახსენდებოდა, მერე კალათბურთი, ფრენბურთი და ა.შ, არასოდეს პოკერი. მიმაჩნდა, რომ სპორტის სახეობა მსგავსი ტიპის არ უნდა ყოფილიყო, ანუ მთლიანად გამართლებაზე აგებული და კარტის თამაში საერთოდ ვერ წარმომედგინა სპორტად. პოკერის წესები, დაახლოებით, 1 წელია ვიცი, თუმცა თამაშით ძალიან იშვიათად ვთამაშობდი და თუ მითამაშია, მხოლოდ ონლაინ ან ჩემს ტელეფონში.

გუშინ ძალიან ბევრი გავიგე პოკერის შესახებ და წარმოდგენაც რადიკალურად შემეცვალა. დიახ, ეს არის ნამდვილი სპორტის სახეობა, თავისი ტაქტიკით, გათვლებით, შეტევით, აგრესიით, ვნებით და ბევრი ადრენალინით. რა თქმა უნდა, გამართლება აქაც მნიშვნელოვანია, მაგრამ კარგი კარტიც არაა მოგების გარანტია . თუ სწორად ვერ ამოიცანი ბლეფი, შეიძლება, კარგი ხელით თამაში შეწყვიტო კიდეც, როგორც მე დამემართა ერთ-ერთი გდამწყვეტი დარიგების დროს.

მოდი, დასაწყისიდან მივყვეთ მოვლენებს. ბლოგერების ერთ-ერთ ჯგუფში ბარკერმა დაწერა, რომ adjarabet-ი აწყობდა ტურნირს სპეციალურად ბლოგერებისთვის. მოთხოვნა იყო წესების ცოდნა და ასაკი 21 +, ორივეს ვაკმაყოფილებდი, თან ძალიან საინტერესო პრიზები იყო (ტურნირის გამარჯვებულს – xbox + კინექტი, მეორე ადგილი ტურნირში – პოკერის ჩიპების ქეისი) და ბევრიც აღარ მიფიქრია. აი, სწორედ ასე აღმოვჩნდი ლისზე, სადაც პოკერის მაგიდა გველოდებოდა და საერთოდ ყველაფერი იდეალურად იყო მოწყობილი.

თავიდან ვღელავდი, უმეტესად არ ვთამაშობდი და ჩემი ჩიპებიც ნელ-ნელა მცირდებოდა. ცოტა ხანში პირველად შევყევი ბოლომდე და ორი წყვილით მოვიგე კიდეც, ამან ცოტა დამამშვიდა და ვირწმუნე, რომ მოგება შეიძლებოდა და ამის მერე დაიწყო რაც დაიწყო. ზედიზედ 3 ჯერ ძალიან კარგი ხელი დამირიგდა, პირველი განსაკუთრებით აღსანიშნავია 10 გული და K გული, საბოლოოდ, სტრიტი გამომივიდა, ტუზ აგურის ნაცვლად ტუზ გული რომ ყოფილიყო, ყველაზე მაღალ კომბინაციას ფლეშ-როიალს ვაკეთებდი. ამ დარიგებამ ლიდერად მაქცია და მომდევნო ორი დარიგებაც კარგი გამოდგა, შემდეგ კი შევისვენეთ და ჩემი საქმეც ცუდად წავიდა, რადგან თამაში უფრო დაიძაბა და გამოცდილმა მოთამაშეებმა გამოაჩინეს თავიანთი “კოზირები”. მე კი რამოდენიმე უპატიებელი შეცდომა დავუშვი და საპატიო მესამე ადგილს დავჯერდი.

საბოლოო შედეგით კმაყოფილი არ ვარ, რადგან რეალურად მქონდა შანსი გამარჯვების, თუმცა თავს იმით ვიმშვიდებ, რომ ეს პირველი იყო და შემდეგზე (იმედი მაქვს adjarabet-ის, რომ კიდევ იქნება მსგავსი ტურნირი) გავიმარჯვებ კიდეც.

II ადგილი – Kontua

I ადგილი – Spieler 

Advertisements

არ(უ)სათაურო

ქართული სოციალური მედია ნელ-ნელა ძალას იკრებს. ასევეა Facebook-ც, რომელიც ბოლო დროს ნამდვილ პოლიტიკურ ბრძოლის ველად იქცა. პრეზიდენტის  გვერდის რეკლამას Youtube-ზეც კი შეგხვდებათ, ასევე უამრავია ბიძინა ივანიშვილის, თუ სხვა ოპოზიციონერების რეკლამები და გვერდები ყველაზე დიდ სოციალურ ქსელში. პარლამენტის თავჯდომარე კი იმდენად დაახლოვდა ”ფრენდებთან”, რომ ჩაიზეც დაპატიჟა. მოკლედ ამით იმის თქმა მინდა, რომ ინტერნეტ მომხმარებლები უკვე საკმაოდ დიდი ძალაა და პოლიტიკოსებს ისინი სჭირდება. განსაკუთრებით კი ის ხალხი სჭირდებათ ვინც ამ სივრცეში დიდ როლს თამაშობენ და ესენი რაც არ უნდა ღმამაღლა ჟღერდეს ბლოგერებია. ვთვლი, რომ ქართულ ბლოგოსფეროს აქვს პოტენციალი ინტერნეტ ამინდი შექმნას და აზრის ფორმირებაში დიდი როლი შეასრულოს, მიუხედავად იმისა, რომ ამის ბევრ ბლოგერს თავად არ სჯერა.

ეს საკითხი ბოლო რამოდენიმე დღეა რაც აქტუალური გახდა და საფუძვლად უდევს ბლოგერების შეხვედრა გარემოს დაცვის მინისტრთან. ამ მოვლენას ორგვარი შეფასება მოყვა  და ვფიქრობ ორივე მათგანი გარკვეული კუთხით მცდარია. პირველი არის ის, რომ თავისუფალი ბლოგერები არ უნდა ხვდებოდეს მინისტრს, რადგან ეს მოსყიდვის ტოლფასია (დაახლოებით მსგავსი, მაპატიეთ ფორმულირება). ამ აზრს კი მოყვა იქ მყოფი ბლოგერების ცინიკური განცხადებები გადახდილ ფულებზე, წარსული ”გრეხების” შეხსენება და ათასგვარი ურთიერთ ბრალდებები.

პირადად მე შორს ვარ იმ აზრისგან, რომ იქ მყოფი ბლოგერები უკვე მოსყიდულია ან რომელიმე მათგანი მთავრობის ფანი გახდა. თუმცა ვფიქრობ მინისტრის გააქტიურება და არამარტო მისი, აუცილებლად რაიმე სარგებლის მიღების მოლოდინითაა გამოწვეული. მაგალითად ლოიალური ურთიერთობის სურვილით ზოგიერთ მედიის წარმომადგენელთან, რაც შემდეგში ხელის შეუშლის მათ ობიექტუორობას. (ბლოგინგი კი სუბიექტურია, მაგრამ აქ ვგულისხმობ ობიექტურ რეალობაზე თვალის დახუჭვას, ფაქტების არ ასახვას)

არ ვიცი იქნებ ძალიან დრამატიზირებას ვახდენ ამ მოვლენების, მაგრამ ჩვენს ხელისუფლებაში ისეთი დიდია ჩრიდილოკორეული მისწრაფებები, რომ წარმოუდგენელი არაფერია. ერთადერთი ადგილი ხომ ინტერნეტია სადაც დამოუკიდებელი აზრი არსებობს და ჩვეულებრივი მოვლენაა, როცა ტოტალიტარულ რეჟიმს უნდა ისიც გააკონტროლოს.

ბლოგერები ძალიან კარგად მოაზროვნე და პროგრესულ ახალგაზრდებად მიმაჩნია. მათი საქმეა სად წავლენ და რას გააკეთებენ, უბრალოდ მინდა, რომ უფრო მეტად დააფასონ საკუთარი პოტენციალი, დრო არ ხარჯონ უაზრო კამათში და ერთმანეთის ლანძღვაში.

:მშვიდობისსმაილი: