რატომ უნდა მოეგო მარგველაშვილს არჩევნები

ქართულ პოლიტიკაში ახალი ეტაპი დაიწყო, მოხდა დემოკრატიული ცვლილება მთავრობის და დადგა ახალი ეტაპი ქვეყნის ცხოვრებაში. ერთი ფაქტია, რომ ქვეყანა უკვე ემსგავსება ქვეყანას და რევოლუცია აღარ (იმედია) მოხდება. უკვე ყველაფერი ჯანსაღად ხდება, არჩევნების გზით. ვის რომელი პოლიტიკური ძალა მოსწონს მისი პირადი არჩევანია და მგონი არ მეჩვენება და პირველადაა როცა ასე ჯანსაღად და პირდაპირ ამბობს ხალხი თუ რომელი პარტიის მომხრეა.

მე სრული პასუხისმგებლობით შემიძლია ვთქვა, რომ მუდმივად ოპოზიციური განწყობა მაქვს ხოლმე, არ იმიტომ რომ ძალიან პრეტენზიული ვარ, არამედ იმიტომ რომ საქართველოში მთავრობით სრული კმაყოფილება, და არა მარტო ჩვენთან, აბსურდია. ყოველთვის ვამბობდი, რომ მთავრობა არის ჩვენს მიერ დაქირავებული ადამიანები, რომლებიც ჩვენს ინტერესებს უნდა იცავდნენ და მათი კონტროლი ჩვენი მოვალეობაა. ამიტომაც ვარ ხოლმე კრიტიკულად განწყობილი, უბრალოდ ჯერ არაა მომენტი როცა მთავრობის ნაბიჯების უმეტესობა დადებითად შეფასდეს.

Continue reading

Advertisements

შეხვედრა პრემიერთან

პოსტებში თუ პირად საუბარში ხშირად ვამბობ, რომ ბლოგერების როლი თანდათან იზრდება. რაც მე, რა თქმა უნდა, მიხარია. დღეს მორიგი შეხვედრა გაიმართა ბლოგერებსა და მთავრობის წევრს შორის, ამჯერად ალტერნატიულ მედიას მინისტრების მინისტრი, ნიკა გილაური შეხვდა.

შეხვედრაზე დაახლოებით ოცი ბლოგერი იყო. პრემიერ მინისტრი დათქმულ დროზე მოვიდა და შეხვედრაც ენერგიულად დაიწყო. პირველ რიგში მინდა აღვნიშნო, რომ გილაური ერთ-ერთი გამონაკლისია მთავრობიდან რომლის მიმართაც ნეგატიურად არ ვარ განწყობილი და არც ამის შემდეგ შემცვლია აზრი, თუმცა რამოდენიმე საკითხში რადიკალურად არ ვეთანხმები. მაგალითად ერთ-ერთი ასეთი საკითხია მედია. პრემიერი თვლის, რომ ამ მხრივ პრობლემები საქართველოში არ არის და მედია საშუალებები ობიექტურად აშუქებენ მოვლენებს. არგუმენტად კი დასძინა, რომ ნებისმიერ არხზე ნახავთ მთავრობის ლანძღვასო, რაც აშკარად სუსტი არგუმენტია იმათთვის ვისაც ნანახი გვაქვს პრეზიდენტის ვიზიტები და ველოსიპედით სეირნობის რეპორტაჟები. საუბარი შეეხო ელექტოროენერგიისა და ნაგვის გადასახადსაც. ამ თემაზეც, ჩემი აზრით, არ იყო ძლიერი აგუმენტი ის, რომ სხვა მხრივ ვერ ახდენენ გაზომვას ნაგვის გადასახადის და ეს თანხა აუცილებელია, რომ ნაგავი გაიტანონ. ვფიქრობ, ჩემი ნაგვის გადასახადი არაადეკვატურად დიდია, და დარწმუნებული ვარ შედარებით დაბალ ფასადაც შესაძლებელია ყველა პრობლემის მოგვარება, თუ არადა დიდი სიამოვნებით ვნახავდი ხარჯებს. ამ ლოგიკით გამოდის ზაფხულში ნაგავს ვერ გაიტანენ? თუ ზამთარში შეგროვილი თანხებით მოხდება ამ ყველაფრის ადმინისტრირება?

ბევრი საკითხი კიდევ დარჩა განსახილველი, ბევრ საკითხს გაკვრით შევეხეთ, თუმცა ოც ბლოგერს ყველფერზე ამომწურავად ვერ გვიპასუხებდა, რადგან მთელი ღამეც კი არ ეყოფოდა ამისთვის. პირადად მე მივხვდი, რომ არაკომპეტენტური ვიყავი ბევრ საკითხში,რაშიც მეგონა, რომ ვერკვეოდი, პრემიერი კი ყველაფერში გათვითცნობიერებული (რაც მართლა გამიხარდა) და პირადად მე მწვავე კითხვები ვერ დავსვი. თუმცა ეს ყველაფერი დასაწყისია და იმედია უფრო მეტჯერ მოგვეცემა შანსი მთავრობის წევრებთან შეხვედრის, შემდეგში აუცილებლად უფრო სერიოზულად მოვემზადები.

არ(უ)სათაურო

ქართული სოციალური მედია ნელ-ნელა ძალას იკრებს. ასევეა Facebook-ც, რომელიც ბოლო დროს ნამდვილ პოლიტიკურ ბრძოლის ველად იქცა. პრეზიდენტის  გვერდის რეკლამას Youtube-ზეც კი შეგხვდებათ, ასევე უამრავია ბიძინა ივანიშვილის, თუ სხვა ოპოზიციონერების რეკლამები და გვერდები ყველაზე დიდ სოციალურ ქსელში. პარლამენტის თავჯდომარე კი იმდენად დაახლოვდა ”ფრენდებთან”, რომ ჩაიზეც დაპატიჟა. მოკლედ ამით იმის თქმა მინდა, რომ ინტერნეტ მომხმარებლები უკვე საკმაოდ დიდი ძალაა და პოლიტიკოსებს ისინი სჭირდება. განსაკუთრებით კი ის ხალხი სჭირდებათ ვინც ამ სივრცეში დიდ როლს თამაშობენ და ესენი რაც არ უნდა ღმამაღლა ჟღერდეს ბლოგერებია. ვთვლი, რომ ქართულ ბლოგოსფეროს აქვს პოტენციალი ინტერნეტ ამინდი შექმნას და აზრის ფორმირებაში დიდი როლი შეასრულოს, მიუხედავად იმისა, რომ ამის ბევრ ბლოგერს თავად არ სჯერა.

ეს საკითხი ბოლო რამოდენიმე დღეა რაც აქტუალური გახდა და საფუძვლად უდევს ბლოგერების შეხვედრა გარემოს დაცვის მინისტრთან. ამ მოვლენას ორგვარი შეფასება მოყვა  და ვფიქრობ ორივე მათგანი გარკვეული კუთხით მცდარია. პირველი არის ის, რომ თავისუფალი ბლოგერები არ უნდა ხვდებოდეს მინისტრს, რადგან ეს მოსყიდვის ტოლფასია (დაახლოებით მსგავსი, მაპატიეთ ფორმულირება). ამ აზრს კი მოყვა იქ მყოფი ბლოგერების ცინიკური განცხადებები გადახდილ ფულებზე, წარსული ”გრეხების” შეხსენება და ათასგვარი ურთიერთ ბრალდებები.

პირადად მე შორს ვარ იმ აზრისგან, რომ იქ მყოფი ბლოგერები უკვე მოსყიდულია ან რომელიმე მათგანი მთავრობის ფანი გახდა. თუმცა ვფიქრობ მინისტრის გააქტიურება და არამარტო მისი, აუცილებლად რაიმე სარგებლის მიღების მოლოდინითაა გამოწვეული. მაგალითად ლოიალური ურთიერთობის სურვილით ზოგიერთ მედიის წარმომადგენელთან, რაც შემდეგში ხელის შეუშლის მათ ობიექტუორობას. (ბლოგინგი კი სუბიექტურია, მაგრამ აქ ვგულისხმობ ობიექტურ რეალობაზე თვალის დახუჭვას, ფაქტების არ ასახვას)

არ ვიცი იქნებ ძალიან დრამატიზირებას ვახდენ ამ მოვლენების, მაგრამ ჩვენს ხელისუფლებაში ისეთი დიდია ჩრიდილოკორეული მისწრაფებები, რომ წარმოუდგენელი არაფერია. ერთადერთი ადგილი ხომ ინტერნეტია სადაც დამოუკიდებელი აზრი არსებობს და ჩვეულებრივი მოვლენაა, როცა ტოტალიტარულ რეჟიმს უნდა ისიც გააკონტროლოს.

ბლოგერები ძალიან კარგად მოაზროვნე და პროგრესულ ახალგაზრდებად მიმაჩნია. მათი საქმეა სად წავლენ და რას გააკეთებენ, უბრალოდ მინდა, რომ უფრო მეტად დააფასონ საკუთარი პოტენციალი, დრო არ ხარჯონ უაზრო კამათში და ერთმანეთის ლანძღვაში.

:მშვიდობისსმაილი:

სსდ

დღეს რომ სარკოზობის სახალხო დღესასწაული (სსდ) აღინიშნება, უკვე მთელმა საქართველომ იცის და უხარია. სარკოზის მეორედ მოსვლასთან დაკავშირებით თბილისში დღეს დასვენების დღეა.

ისვენებს, როგორც ჩანს, მუნიციპალური ტრანსპორტიც, რადგან ერთ საათიანი ლოდინის მერე სახლში ფეხით წასვლა მომიწია. სამაგიეროდ, არ ისვენებს ტრანსპორტის მეორე ნაწილი, რომელსაც ხალხის თავისუფლების მოედანზე გადაყვანა ევალება. ერთ-ერთი ასეთი შეკრების ადგილი ვაკეში გეგეშიძის ბაღი ყოფილა, სადაც საკუთარი თვალით ვნახე ის ხალხი, რომელიც სარკოზთან შესახვედრად იკრიბებოდა.

რა თქმა უნდა, აქვე იყვნენ კოორდინატორები, რომლებიც სიებით დადიოდნენ და მოსულ ხალხს ,,გაპლიუსების” მერე ტრანსპორტში ანაწილებდნენ.

ხოდა, რამდენიმე კითხვა გამიჩნდა:

1. ამ ადამიანებს ფულს უხდიან თუ სამსახურიდან გამოყრით ემუქრებიან? თუ უბრალოდ ეშიანით და იმიტომ მიდიან?

2. ამ სიების გარეშე, უბრალოდ მისულ ადამიანს თუ დაასწრებენ სარკოზის სიტყვით გამოსვლას? (ამის გადამოწმება ძნელი არაა, მაგრამ იქ მისვლის სურვილი ამის გამოც კი არ მაქვს).

3. იმ ხალხს ზემოდან მიუთითეს, რომ საზეიმოდ გამოწყობილიყვნენ, თუ თვითონ მოინდომეს ზედმეტად? (ყოველ შემთხვევაში, მე ამდენი საზეიმოდ გამოპრანჭული ადამიანი თბილისში კარგა ხანია არ მინახავს).

მრავალ სარკოზობას დაესწარით მეთქი რა სინდისით გითხრათ :/

სიუჟეტის სიუჟეტები

დღეს მოდაშია მედია და მისი კრიტიკა. მედიაში კიდევ მოდაშია სიუჟეტების შესახებ სიუჟეტების გაკეთება. ხოდა, მე რატომ უნდა ჩამოვრჩე ამ ყველაფერს?!

თუ მსოფლიოში ცნობილმა (ან ნაკლებად ცნობილმა) არხმა შემთხვევით საქართველოს, ან აქ მომხდარ რაიმე მოვლენას 2 წუთიანი სიუჟეტი მიუძღვნა, ეს აუცილებლად გახდება ქართული საინფორმაციო საშუალებებში ნომერ პირველი ახალი ამბავი, რომელსაც ორიგინალზე 5ჯერ დიდი სიუჟეტი მაინც უნდა დაეთმოს (დაუწერელი კანონია), რომელშიც მოყოლილი იქნება როგორ და რატომ დაინტერსდა ეს არხი საქართველოთი, რომელ საათზე დაიწყო გადაღებები, რომელი ოპერატორი რომელ კამერასთან იდგა. ბოლოს, რომელიმე ადგილობრივი ექსპერტის მოსაზრებასაც არ დაგვამადლიან ამ სიუჟეტის მნიშვნელობასთან დაკავშირებით.

თუ ეს არხი შემთხვევით რუსული აღმოჩდა, ერთი სიუჟეტით არ დავკმაყოფილდებით და საინფორმაციო გადაცემის პირველი ნახევარი მაინც დაეთმობა სიუჟეტების სიუჟეტებს. და ასე დაუსრულებლად.

ხოდა, რითი ვარ ნაკლები, 2 წუთიანი სიუჟეტი იქნებ ჩემ პოსტსაც დაუთმოს რომელიმე არხმა.

პ.ს ნეტა სიუჟეტების სიუჟეტების სიუჟეტებს აღარ აკეთებენ ის ცნობილი ტელეარხები?!

შეკრება პრეზიდენტის ადმინისტრაციასთან

14 ივნისი საქართველოში შეზღუდული შესაძლებლობების მქონდე პირთა დღეა.

ამ დღესთან დაკავშირებით, სოციალური ქსელის მეშვეობით, გამოითქვა ინიციატივა,   პრეზიდენტის ადმინისტრაციასთან  შეკრებისა და განცხადების შეტანის შესახებ, მოთხოვნით, მოხდეს შეზღუდული შესაძლებლობის პირთა კონვენციის რატიფიცირება.

კონვენციას ხელი მოეწერა 2009 წელს, თუმცა მას შემდეგ აღარ მომხდარა რატიფიცირება. ამისთვის საჭიროა  პრეზიდენტამ გამოიყენოს თავისი უფლება და პარლამენტს გადასცეს დოკუმენტი რატიფიცირებისთვის. როგორც აქციის ინიცატორმა, ვახუშტი მენაბდემ თქვა, ეს არ გულისხმობს რაიმე ახალი ვალდებულების აღებას.

სწორედ რატიფიცირების დაჩქარებას მოითხოვდა დღევანდელი აქცია. შეგროვდა საკმაო რაოდენობის ხელმოწერები. აღსანიშნავია, რომ დღევანდელი დღე თბილისში სხვა ადგილებშიც აღინიშნა.

იმედია ამ ინიციატივას მოჰყვება შესაბამისი გამოხმაურება და ბოლოს და ბოლოს მოხდება კონვენციის რატიფიცირება, რაც წინ გადადგმული ნაბიჯი იქნება საქართველოში შეზღუდული შესაძლებლობების პირთა უფლებების მოგვარების გზაზე.

ჩემთვის პირადად კი ყველაზე სასიხარულო, შედეგის მიუხედავად, ისაა, რომ ადამიანების გარკვეულ ჯგუფს აწუხებს ეს პრობლემა და მოქმედებს ამ მიმართულებით.

არაადეკვატური დამოუკიდებლობის დღე

დღეს საქართველოს დამოუკიდებლობის დღეა. 20 წლის წინ მოსახლეობის 90%-ზე მეტმა რეფერენდუმის საშუალებით განაცხადა, რომ სურდა დამოუკიდებელი, სუვერენული სახემწიფოს მოქალაქეობა და არა რუსეთთან ყოფნა. დღეს იგივე გამოკითხვა რომ ჩაატაროს ვინმემ, დარწმუნებული ვარ, ეს რიცხვი შემცირებული იქნება. მოენატრა ხალხს სსრკ.

მე მიყვარს დამოუკიდებლობის დღე. მედღესასწაულება. რომ არა გუშინდელი მიტინგის დარბევა, მინდოდა დამეწერა, რომ ხალხი არ აფასებს სათანადოდ ამ დღე, როგორც წესი, სამთავრობო დღესასწაული ჰგონიათ და არც მაინცდამაინც ერთმანეთს ულოცავენ. მინდოდა დამეწერა, რომ არც ერთი ხელისუფლება არ მოიკიდებს ზურგზე 26 მაისს და არ წაიღებს არსად, რომ ეს ეროვნული დღეა და ყველას ერთნაირად ეკუთვნის. ეს მინდოდა დამეწერა, მიუხედავად იმისა, რომ საერთოდ არ მიყვარს აღლუმები და არასოდეს დავდივარ. მაინც მიყვარს და მაინც მედღესასწაულება.

მინდოდა დამეწერა, მაგრამ გუშინდელმა მოვლენებდა გადაფარეს, ამიტომ მიწევს, ამ თემაზე დავწერო. გუშინ ხელისუფლებამ გამოიყენა ძალა, რომლის გამოყენების ლეგიტიმური უფლება, როგორც ვებერი იტყოდა, მხოლოდ მასვე აქვს. ჩემი აზრით, სახელმწიფომ ეს წუხელ ყველაზე დახვეწილად გააკეთა. მივიდა, გააფრთხილა მომიტინგეები, რომ დაშლილიყვნენ, რომ აღარ ჰქონდათ იქ დგომის უფლება და წასულიყვნენ სადმე სხვაგან, რის არშესრულების შემდეგაც ძალით გაყარა.

ამბობენ, რომ ზედმეტი ძალა გამოიყენეს. შეიძლება, მე არ ვიცი, რამდენია ზედმეტი და რამდენია საკმარისი ძალა. არც ეს ხელისუფლებაა ფრთიანი ანგელოზი და დარწმუნებლი ვარ, ცოტა არაადეკვატურ ძალას გამოიყენებდა, რაღაცას დაარღვევდა, რაღაცას დააკლებდა, მაგრამ მთავარი ამ შემთხვევაში სხვა რამეა. სხვა დროს, როდესაც მთავრობა მიტინგს არბევდა, არ იყო სწორი, გინდათ 7 ნოემბერს, გინდათ ვეტერანები რომ დაარბია და ა.შ.  გუშინ კი ამის სრული უფლება ჰქონდათ!

ძალიანაც შემცოდა ის ხალხი, ვინც იქ ცემს, მაგრამ რომ მიდიხარ და ბურჯანაძეს უდგები გვერდით და საშუალებას აძლევ, პოლიტიკურ სატყუარად გამოგიყენოს, დაფიქრდი რა რამეზე!

მოკლედ, ხალხი ყველას კიდია.  გასარკვევი მხოლოდ ისაა, ვის უფრო.

მე დღესასწაული ჩამშხამდა. იმ  ორი დაღუპულის ოჯახს – მთელი ცხოვრება.