ჩემი პოეტები

მეგონა, რომ ამ თემაზე ყველაზე უკეთესად დავწერდი, მაგრამ ახლა ვზივარ და არ ვიცი, საიდან დავიწყო…

მაშ ასე. პოსტი ეხება მხოლოდ ქართველ, თანამედროვე და ,,ჩემს” პოეტებს.

ბევრი ლექსი მომწონს. ზოგიერთი ავტორის მხოლოდ ერთი ვიცი, ან ბევრი წამიკითხავს, მაგრამ მხოლოდ ერთი მომწონს. ზოგიერთი აკვიატებული ლექსის ავტორიც არ ვიცი. ყველას, რა თქმა უნდა, ვერც ჩამოვთვლი და ვერც გავხსნებ, ამიტომაც, მხოლოდ რამდენიმე და გამორჩეულად ,,ჩემი” პოეტი.

არ ვიცი, რა უნდა ქონდეს ლექსს, რომ მომეწონოს. ვერლიბრიც მომწონებია, კონვენციურიც. არ მიყვარს ასე დაყოფა.არ მახსენდება,მომწონებოდა უაზრო ლექსი.  კიდევ, არ მიყვარს სენტიმენტები. არ მიყვარს იმ თემებით ცუდად მანიპულირება, რაც ხალხს აღელვებს. მაგალითად, სამშობლოზე ისე წერა, რომ ათასჯერ ახსენო ლექსში საქართველო, ან აფხაზეთი და სამაჩაბლო.  თუ ამ თემაზე ჩემს საყვარელ ლექსს მკითხავს ვინმე, უცებ რეზო გეთიაშვილის ,,გოქსუ” მახსენდება, სანდრო ლორთქიფანიძის ,,საა” , გიო საჯაიას ,,განწირული თაობა” და ზვიად რატიანის ,,ნეგატივი. ოცი წლის შემდეგ”.

მიყვარს ლექსი, რომლის განწყობა დიდხანს დამყვება თან. სწორედ ამ ( და არა მარტო) ნიშნით, ძალიან მომწონს ჯერ კიდევ ბავშვის, მარიამ ბაჯლიძის და ეკა ქევანიშვილის პოეზია. აკვიატებული ფრაზებით:

,,ჩემი
მეგობარი ნაგავსაყრელია.
ერთი დიდი აყროლებული უფსკრული.
მეც მისთვის ხრამი ვარ პირღია,
ფეთქებადი.”

,,როგორ გადარჩა
ხუთასი და მოკვდა სამასი.
დარჩა სამასი და მოკვდა ასი.
მოკვდა ერთი.
ერთი ხომ მოკვდა!
თითქოს ცოტაა.”

,,ჰოდა, ახლა გეკითხები:
-რამდენჯერ უნდა გაკოცო, რომ მოგირჩე, დე?
პასუხი არ გაქვს.
ისევ მარტო ვრჩებით  ჩემს ოთახში- მე
და კედელზე ჩამოკიდებული დამტვერილი ქრისტე”

,,ყველაფერს შევძლებ…
ოღონდაც მყავდე,
ოღონდაც მყავდე,
ოღონდაც..
ამინ! ”

შემოდგომამშვიდობისა. ჰო. რატიანი. ამ ადამიანის პოეზია არის გენიალური!! და ამას ყველაგან, ყოველთვის თამამად ვიტყვი!

პირველად ,,მიმღერე შენი უკუღმართი იავნანა, შვების სიმღერა შემიყვარდა. თუმცა მანამდე, კარგა ხნით ადრე, მქონდა ამოჩემებული ერთი ფრაზა: რა დავაშავეთ ჩვენ, ვინც ვერ გავლოთდით, ვერ გავმდიდრდით, ვერც დავიხოცეთ?!” მერე რა, რომ ლექსებს საერთოდ ვერ ვიმახსოვრებ. ყველა მისი ლექსი, რომელიც მე წამიკითხავს, არის შედევრი.  საერთოდაც, აწი ერთი ხაზიც რომ არ დაწეროს, ესეც ეყოფა. თუმცა, დიდი იმედი მაქვს,დაწერს.

და ბოლოს, პოეტი, რომლითაც ალბათ უნდა დამეწყო წერა, მაგრამ რა მნიშვნელობა აქვს. ყველაზე ,,ჩემი” პოეტი. ყველამ იცის, ჩემი მისი პოეზიისადმი დამოკიდებულება, თუკი ოდესმე ვინმესთან ამ თემაზე გაკვრით მაინც მისაუბრია. გიო საჯაია. ავტორი, რომლის წიგნსაც იმ დღესვე ვიყიდი, როდესაც დაიბეჭდება და გაყიდვაში გამოვა. ვიყიდი და სულ ჩანთით ვატარებ, მხოლოდ იმიტომ თუ ამოვიღებ, რომ ღამით საწოლთან დავიდო. რომ შემეძლოს, მთელს ტირაჟსაც ვიყიდდი და მხოლოდ იმათ დავურიგებდი, ვისაც მე მომინდებოდა. ეეხ, არადა, წიგნი ჯერ სადაა… :/

მისი ,,დუმილის პოეზია” პირველად ,,ლიტრატურულ პალიტრაში” წავიკითხე. მერე ლიტ.ჯე-ზე ვკითხულობდი ყოველ დღე. ახლა, როცა ერთი ლექსი უნდა ავარჩიო და დავდო, არ ვიცი, რომელი. თითქმის ყველა ლექსიდან მახსოვს მონაკვეთები: ,,ვერა, ვერ ამოხვალ შენ ჩვენი ვალიდან ღმერთო, და ვერასდროს ჩაგვხედავ თვალებში”. ,,ყოფნას და არყოფნას სადღაც შორისა ვარ, საფლავს მინაწერი წლების დეფისივით”.  ,,არ ვიცი რომელი რიცხვია რომელ თვის, წლებთან ალაბედზე ვაგორებ კამათელს”.  ,,რა მოგიყვე?! ქუჩაა, მოსაშვილის, უშენობას, არც მეტი, არც ნაკლები, მივუყვები…” ,,ყველაზე მარტივი მოტივი მარტია”. ,,და არაფერი აღარ რჩება შეგრძნების გარდა, რომ რა ხანია ყველა პასუხს კითხვა მოარგე და რა ხანია გაუვიდა სამყაროს ვადა”.

მომწონს არამარტო პოეზია, არამედ ავტორის დამოკიდებულებაც მის მიმართ. თავიდან ეგოისტურად მიყვარდა მისი პოეზია და მინდოდა, მარტო მე მცოდნოდა. მერე დავასკვენი, რომ ჩემი ,,წილი” მარტო ჩემი იყო და ვერც ვერავინ გაიგებდა ისე, როგორც მე. ხოდა, გამიარა ეგოიზმმა. ასე რომ, იკითხეთ და შეიყვარეთ ეს ავტორი.

სულ ეს იყო.  დანარჩენი წაიკითხეთ, თორემ პოეზიაზე ისე წერა რომ შემეძლოს, როგორც საჭიროა, პოეტი ვიქნებოდი მეც. და ბოლოს, ისევ საჯაია.
ზამთარს ოთახებში ვაშამათებ,
ბოლთით, სიგარეტით, მოხიტოთი.
თოვლი მაინც იყო, მოხვიდოდი,
თუნდაც აქა-იქ და იშვიათად.
ვაშრობ გიგანტური კროსვორდებით
დროის ინდოეთის ოკეანეს –
ისე გაიწელა ნაკიანი,
როგორც დარღვეული პროსოდია.
თოვლი მაინც იყო… მოხვიდოდი…

Advertisements

5 comments on “ჩემი პოეტები

კომენტარის დატოვება ადვილია, სცადე

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s